Ons verhaal
Hoe het IFAM-team groeide
Het verhaal van hoe het speakers- en regieteam van de International Flanders Athletic Meeting door de jaren heen gevormd werd, is een constante opeenvolging van voelsprieten uitsteken, mensen uit hun comfortzone halen, trial and error, geven en nemen, toevalstreffers en kansen bieden, maar vooral meegesleept worden in een enthousiasme om sporters en supporters een aangename dag te bezorgen.
Het begin
Johan De Beule
‘Toen ik kort na Nieuwjaar 2010 een telefoontje kreeg van Kim Barbé met de mededeling dat hij met enkele andere twintigers samen een meeting ging organiseren met de bedoeling om Belgische atleten gepaste tegenstand te bezorgen om limieten voor internationale kampioenschappen te halen, voegde hij er fijntjes aan toe: “En ik zou jou er graag als speaker bij hebben.” Ik had inmiddels al zo’n 250 wedstrijden verslagen, waaronder 5 keer de Nacht van Heusden-Zolder en 2 keer het voorprogramma van de Memorial Van Damme, maar het opzet van “atleten organiseren voor atleten” was zo vernieuwend en het vooruitzicht dat ik mijn eigen ding kon doen zo aantrekkelijk dat ik onmiddellijk toehapte. Op het werk bij Fortis Bank was ik het gewoon geweest meerdere talen simultaan te spreken en die attitude zou ik op de IFAM verder kunnen ontwikkelen.
Van bij de eerste editie was duidelijk dat het meetingconcept een succesformule was en de IFAM groeide jaar na jaar. ‘Het mogen aankondigen van een gelukte EK-limiet zorgde voor dermate veel voldoening dat ik er als toeschouwer op zo’n EK wou bij zijn. Vooral Zürich 2014 en Amsterdam 2016 deden me beseffen dat we qua presentatie en inkleding van de IFAM nog grote stappen konden zetten.’ Maar daar waren collega’s voor nodig. En de snelheid waarmee de IFAM groeide eiste zelfs ‘heel veel collega’s’. Dat ruim 90% van degenen die ooit binnen het regie- en presentatieteam debuteerden ook voor latere edities aan boord bleven, had grotendeels te maken met de arbeidsvreugde op dat evenement. ‘Mijn job bij de bank bestond voor een deel ook uit coachen, waarbij ik de nadruk legde op het ABC van de arbeidsvreugde. Op de IFAM betekende autonomie dat ieder zijn eigen stijl mocht aanhouden om zich 100% lekker in zijn vel te voelen en daardoor een grote betrokkenheid bij zo’n massa-evenement te hebben door eigen competenties volledig te kunnen inzetten.’
Regie en voorprogramma
Van twee speakers naar een ploeg
Aangezien het publiek van zo’n IFAM nogal verschilt van het publiek van de Memorial (lees: meer kenners op de IFAM), was de nood aan adequate en snelle, statistisch correcte informatie groot. Ik had op de jeugdkampioenschappen in Moeskroen gemerkt dat Jacques Henrard uit Verviers in al die statistieken een crack was. Als atletiekliefhebber pur sang, met tientallen Europese en wereldkampioenschappen en Olympische Spelen als supporter op de teller, wou Jacques wat graag meewerken aan een initiatief dat in het zuiden van België zijn gelijke niet kende. Hij merkte echter snel op dat er een grote nood aan regie was, want vaak vielen er gaten of zorgden bottlenecks, waarbij van alles tegelijk gebeurde, voor stress. Even depanneerde Owen Malone, de regisseur van de Nacht en de Memorial, maar ook Colin Schouppe, medewerker aan een internationaal NMBS-loket uit Welle, vulde een aantal keer de vacature in. Hij was bij de eerste edities betrokken als transportverantwoordelijke en Kim Barbé had graag wat Aalsterse inbreng in het presentatieteam. Later zou Colin een super sub worden voor de functies animator, interviewer en speaker voorprogramma, om uiteindelijk te promoveren tot speaker hoofdprogramma.
De eerste 7 edities waren er telkens maar 2 speakers: Johan in de tribune en Aaram Roete, leraar Engels uit Wichelen, als podiumspeaker. Op de editie 2016 vestigde Johan wellicht een wereldrecord speaken, want hij zat van 10 uur ’s ochtends tot 2 uur ’s nachts ononderbroken achter de micro. ‘Gekkenwerk! Ik moest dus dringend op zoek naar mensen die mee het uitdeinende voorprogramma konden presenteren.’ Soms moet je iemand uit zijn comfortzone halen om een talent bij zichzelf te laten ontdekken. ‘Op een Vlaams indoorkampioenschap waren er 2 micro’s beschikbaar, zodat er eigenlijk ook flashinterviews konden afgenomen worden. Atletieknieuws had een hele batterij jonge journalisten afgevaardigd en van Jolien De Bock waren me al de vlot geschreven artikels opgevallen. Ik daagde haar uit om het als interviewster op het middenterrein te proberen en dat debuut doorstond ze met brio, zodat ik haar er graag als interviewer tijdens het hoofdprogramma van de IFAM bij had. En als ze er dan toch was, kon ze net zo goed in het voorprogramma mee presenteren. Ze overwon haar schroom om Frans te praten door tijdens de rit naar het Putbosstadion de nummerplaten van de wagens die voor haar reden in het Frans op te zeggen.’
Nieuwe stemmen
Taal, presentatie en livestream
Door de toenemende interesse vanuit Noord-Frankrijk voor de IFAM werd het belang van de taal van Molière steeds groter, waardoor Johan bij Michèle Vandevyvere terechtkwam: een West-Vlaamse die letterkunde Frans-Latijn had gestudeerd en na haar studies in Gent was blijven plakken. Maar soms draaien de zaken helemaal anders uit dan aanvankelijk voorzien. Op de IFAM Indoor van 2019 waren de gebruikelijke regisseurs niet beschikbaar en omdat de communicatie met Jacques en met de mascottebegeleidster in het Frans diende te verlopen, debuteerde Michèle als regisseur. En met bravoure!
Inmiddels had Hanne Van Haelter, een Gentse master in de communicatiewetenschappen, van het presentatiewerk geproefd op enkele jeugdmeetings en dat smaakte duidelijk naar meer, zodat ze solliciteerde om mee te kunnen draaien in wedstrijden in de Gentse Topsporthal. De stap naar het voorprogramma van de IFAM was logisch en de doorgroei naar het hoofdprogramma al evenzeer.
Soms is een reactie op een Facebookpost al voldoende om de kans te krijgen achter de micro plaats te nemen. Zo reageerde Dora De Haseleer ooit op een kritische bijdrage over de VRT-atletiekverslaggevers met de boodschap ‘dat kunnen wij beter’ aan haar clubgenote bij OEH, Dag Ferène Van Cappelen. Toevallig werd enkele dagen later de Flanders Cup van Huizingen georganiseerd en was de livestreamcameraploeg van Gunther Mosselmans en co. daar aanwezig met, alweer toevallig, een micro, maar geen commentator, want die was niet voorzien. Johan daagde het tweetal uit om hun bewering hard te maken, bezorgde Dora zijn voorbereiding en mocht, alweer, een debuut con brio noteren. De Pepingense werkt graag als sportverslaggever. Later zou ze daar professioneel ook zeker iets mee willen doen. Ze heeft als bewegingswetenschapper en door tussen de atleten te staan veel kennis van zaken en dat is wat ze probeert mee te geven tijdens livestreaming. Leuk detail: bobsleester Dora werd als livestreamcommentator op de IFAM al voorafgegaan door bobsleecoach An Vannieuwenhuyse!
Coronajaren
Livestream en middenterreinregie
Die livestream was trouwens een gevolg van de coronapandemie. Toeschouwers mochten niet aanwezig zijn, waardoor Gunther en zijn crew de wedstrijden dan maar naar de huiskamer brachten. Maar al snel was duidelijk dat zoiets ook gevolgen had voor de regie van de wedstrijd, niet zozeer boven bij de speakers, maar vooral op het middenterrein. Dat had het Kampioenschap van Vlaanderen voor kadetten en scholieren in Deinze in coronajaar 2021 aan het licht gebracht. Op die wedstrijd had de lokale Jana Van Parys Michèle geassisteerd, zodat zij eerste keuze werd om de middenterreinregie te doen op kampioenschappen in de TSH én op de IFAMs.
Al dat jeugdige Vlaamse enthousiasme werkte aanstekelijk bij Jacques Henrard. De vaste spotter, die bij edities waarop hij andere verplichtingen had als clubbestuurder en bestuurder van de Franstalige Liga vervangen werd door Danny Van Driessche uit Uitbergen, ontdekte dat in Malmédy een perfect tweetalige studente journalistiek uit Spa indruk gemaakt had achter de micro bij het BK 10.000 meter. Jacques tipte Eline Fauconnier bij Johan. ‘Wat goed is, komt snel’, oordeelde Johan en hij nodigde Eline uit om op het BK AC in Gentbrugge in 2022 het Franstalige presentatiewerk voor haar rekening te nemen, haar tweede micro-opdracht ooit. Daar kon ze onder meer de reeksen van de 400 meter presenteren met alle Belgian Tornados. Ze gaf aan heel graag stadionpresentator te zijn, maar haar droom als journaliste was altijd om atletiekcommentator te worden, waardoor ze in 2024 de livestreamcommentaar tijdens de allereerste editie van de IFAM Brussel verzorgde. Toen de IFAM voor de eerste keer in Louvain-la-Neuve neerstreek, was Eline de aangewezen kandidate voor de functie van hoofdspeaker op die wedstrijd.
Nieuwe discipline
Livestreamcommentaar wordt een vak apart
‘Op dat BK AC in Gentbrugge wou ik per se zelf tweetalig de livestreamcommentaar doen. Voor die functie werd immers in dezelfde speakersvijver gevist als waar de stadionpresentators uit geselecteerd werden. Ik ondervond op die manier aan den lijve dat voor die nieuwe functie een bredere dynamiek vereist was en dat daardoor een duobaan veel meer aangewezen bleek.’ Omdat Dora nog steeds sprintambities koesterde, nam Hanne de handschoen op om in 2024 naast Eline het BK AC van livestreamcommentaar te voorzien.
Hanne stelde zelf voor om er een derde commentator bij te halen. Op haar werk bij de UGent had haar enthousiasme omtrent die nieuwe uitdaging de interesse opgewekt bij collega Ben De Smet, wiens jongensdroom het was wielercommentator te worden. Op goed één week tijd werd Ben ondergedompeld in de wondere wereld van Belgische topatletiek en ontdekte hij hoe een intensieve voorbereiding voor een stevige achtergrond kon zorgen. Zijn interventies tijdens de livestreamcommentaar op dat bewuste BK waren dermate to the point dat geen van de kijkers of luisteraars had kunnen vermoeden dat hij tien dagen daarvoor nog een volstrekte leek in die materie was.
Een IFAM-eigenaardigheidje zorgde ervoor dat Ben een jaar later voor een totaal nieuwe functie werd ingezet en bij zijn debuut de monden deed openvallen bij de rest van het team. De IFAM onderscheidt zich van andere internationale meetings door de veel persoonlijker aanpak van de deelnemers. Die zijn, letterlijk en figuurlijk, niet zomaar een nummer en lopen, springen of werpen met een gepersonaliseerd borstnummer waarop hun familienaam staat. Dat zorgt voor een extra uitdaging bij wedstrijden vanaf 800 meter, wegens “niet in banen betwist”. Vanuit de arendsnesten die de speakersposten zijn in Oordegem, Brussel, Gent en Louvain-la-Neuve, bleken zo’n familienamen op de borst van atleten in constante beweging nauwelijks tot niet te lezen. ‘We maakten dan maar van de nood een deugd en posteerden een koerscommentator beneden aan de rand van de piste, zodat die de namen wel via de micro kon doorgeven.’ Daar waar anderen tijdens de doortocht van een 800 meter op topniveau er niet in slaagden meer dan één naam te ontwaren, bleek Ben over een uitzonderlijk talent te beschikken en meerdere namen correct de ether in te sturen. Of hoe een jongensdroom voor the right man in the right place zorgde.
Voorbereiding
Cijfers, limieten en race prep
‘Een goede voorbereiding is het halve werk.’ Persoonlijke records, seizoensbestes, nationale records, limieten voor internationale kampioenschappen en palmaressen: het gigantische opzoekingswerk werd telkens verdeeld onder alle speakers en livestreamcommentatoren en gecentraliseerd in een Excelbestand dat dan gedeeld werd onder alle belanghebbenden. Dat betekende dus dat de week vóór de IFAM al heel wat vrije tijd diende opgeofferd te worden. Af en toe verhinderen familiale of professionele omstandigheden dan dat na een beloftevol debuut een vervolg gebreid wordt aan een IFAM-engagement. Zo bewezen Anne-Marie Bequoye en Ben Ghyselinck een grote meerwaarde te kunnen zijn in het team, maar verkozen ze het bij een eenmalig IFAM-optreden te houden.
Bij die belanghebbenden hoorde ook een limietenboekhouder, die nauwgezet alle prestaties checkt met beoogde limieten en telkens een seintje geeft aan de speakers wanneer een tiental limieten gerealiseerd is. Lieve en Annelies De Beule, Berten De Vleeschauwer en Greet Willems werkten op die manier ooit achter de schermen mee. Voor de editie Brussel 2025 kandideerde An Serbruyns, digitale wizard uit Leuven en bij de Leuvens Meeting voor Mon de digitale rechterhand van Johan. ‘Het viel me telkens op dat An zeer geïnteresseerd was in hoe het er op andere grote meetings aan toeging. Ook zij streefde naar vernieuwing.’
Dat laatste is een understatement voor wat An uit haar computer toverde. Tot dan dienden speakers 2 schermen te openen, met enerzijds de deelnemerslijsten uit atletiek.nu en anderzijds de Excel van de voorbereiding. Het was telkens een hele krachttoer om constant van het ene naar het andere te switchen om palmares aan deelnemerslijsten te linken. Colin had gemerkt dat AI voor een samenvattend scherm kon zorgen, maar An ontwikkelde uit het niets een race prep-programma waardoor ze allerlei bestanden aan elkaar koppelde. ‘Revolutionair is nog zacht uitgedrukt. Vroeger moesten we informatie opzoeken. Voortaan dienen we vooral de overtollige info die race prep genereert te schrappen. Maar die vernieuwing zorgde vooral voor een enorme rust bij de speakers, die veel relaxter achter de micro zaten.’ Zoveel generositeit moest kunnen beloond worden en An suggereerde dat we haar een groot plezier konden doen door haar ook eens livestreamcommentaar te laten leveren, waardoor ze mee in het micro-actieve deel van het team terechtkwam.
Brussel en Oordegem
Een team dat blijft groeien
De noodgedwongen verhuis van Oordegem naar Brussel omwille van de werken aan de piste van het Putbosstadion benutten de organisatoren om er een IFAM-weekend van te maken. Het feit dat aan eind mei werd vastgehouden, zorgde ervoor dat het hele team maanden op voorhand die datum blokkeerde. In 2025 grepen Kim Barbé en Benjamin Adam de kans om in augustus, nét voor het einde van de kwalificatieperiode voor het WK in Tokio, een eendaagse IFAM Oordegem te organiseren op de vernieuwde Putbospiste. Zo’n extra editie midden in de vakantie bestaffen bleek een Sisyfusjob, waardoor Johan via Facebook een oproep lanceerde voor 2 livestreamcommentatoren voor het voorprogramma.
Koen Gardeyn, lector in het hoger onderwijs en atletiekfanaat, had al enkele jaren als podiumverantwoordelijke van de IFAM het enthousiasme en de dynamiek binnen het team ervaren. Omdat de podia, in navolging van andere internationale meetings, ook bij de IFAM afgebouwd werden, waagde Koen, inmiddels ook vrijwilliger voor Atletiekleven, zijn kans als commentator. En bij een toevallige ontmoeting met Pieter Demetter, voorzitter van ASV Oudenaarde, op het BK 10 km op de weg in Lokeren, kwam spontaan de vraag naar boven naar het niveau van het Engels van dochter Kaat, kinesiste. Het trotse antwoord van een fiere vader zorgde ervoor dat naast Koen ook Kaat volop in de voorbereiding van die extra editie werd meegesleurd.
In de tribune van die augustuseditie van de IFAM in Oordegem zat ook een aandachtige Peter Denolf, een van de vaste stemmen van de Vlierzele Sportief-organisaties in het Putbosstadion. ‘Ik nodigde Peter uit om eens te komen kijken hoe de nieuwe applicatie van An voor een verademing zorgde bij de speakers. Zijn positieve reactie zorgde ervoor dat hij op de IFAM Indoor debuteerde en nu ook in het Boudewijnstadion te horen zal zijn.’
Hoewel de Oost-Vlaamse tongvallen overheersen binnen het team, omwille van de korte afstand naar de bakermat, het Putbos in Oordegem, zorgen Vlaams-Brabantse klanken af en toe voor tegengewicht. Zo draaide VTM- en HLN-journalist Klaas Dewyngaert in zijn studentenperiode en tijdens zijn eerste job bij de regionale tv mee in het team van de IFAM, maar uiteindelijk kregen professionele verplichtingen begrijpelijkerwijze prioriteit. Op de Meeting voor Mon 2025 zocht DCLA verwoed naar een livestreamcommentator. Ten langen leste postuleerde Theresa De Ryck, horden- en sprinttrainster bij ROBA én echtgenote van Dieter Aerssens, lid van het organisatiecomité van de Meeting voor Mon, voor de job. Dat solo-optreden smaakte naar meer, waardoor ze positief antwoordde om op de IFAM Brussel 2026 in een duobaan de livestreamcommentaar te doen van het voorprogramma op de eerste dag.